Voor studie of werk: een blok tijd dat je vooraf bepaalt, niet naar je bui. Kies een lengte, druk op start en doe niets anders tot het geluid. Een echte timer op deze pagina, een onopvallend geluidssignaal aan het eind en een achtergrondgeluid als dat je helpt erin te blijven.
Het aftellen gebruikt de echte klok van het apparaat en blijft dus nauwkeurig, ook als je het tabblad op de achtergrond laat of van venster wisselt: het is geen teller die je kunt foppen.
Schrijf één ding op dat je gaat doen, start de timer en doe niets anders tot hij afgaat. Sta dan echt op. De waarde zit niet in het getal vijfentwintig, maar in een begin en een eind dat vooraf zijn bepaald en niet door de bui van het moment.
Vijfentwintig minuten is een afspraak, geen vondst. Het komt uit een techniek die eind jaren tachtig populair werd, en het verspreidde zich omdat het makkelijk te onthouden is, niet omdat een onderzoek op dat getal uitkwam. Zie het als een beginpunt, niet als een regel die je niet nakomt.
Wat de juiste lengte werkelijk bepaalt, is het soort werk:
Het getal is niet de hoofdzaak. Het vooraf bepalen, in plaats van tijdens het werk, wel.
Het eigen veld onder de twee voorinstellingen neemt elke lengte aan, en de pagina onthoudt niets over jou: de sessieteller leeft in dit tabblad en verdwijnt als je het sluit.
Een timer vertelt je hoe lang je daar hebt gezeten. Twee uur met je telefoon in de hand en één uur echt gefocust tellen in minuten hetzelfde. In WeFocusBuddy kun je een sessie aan het eind een cijfer van 0 tot 10 geven, als je dat wilt: dan telt het uur als minuten maal cijfer gedeeld door tien, en dat zijn de gewogen uren. Gratis, zonder reclame, database en videogesprekken op servers in de EU. En als het uur nergens heen gaat, ook met de timer aan, is het andere dat meestal werkt een afspraak: een vaste tijd en één ander die dezelfde heeft geboekt.
De klok wordt uitgelezen…
Ja. De resterende tijd wordt berekend door de echte klok van het apparaat te vergelijken, niet door de tikken van een interne teller te tellen: ook als de browser het tabblad op de achtergrond afremt, klopt de tijd als je terugkomt en gaat het geluidssignaal nog steeds af.
Vijfentwintig minuten is de klassieke beginwaarde. Vijftig werkt goed voor schrijven en projecten waarbij je elke keer de context weer moet opbouwen. Het eigen veld is er voor als jouw ritme anders is.
Het is een afspraak uit een techniek van eind jaren tachtig, geen resultaat dat iemand heeft gemeten. Korte blokken passen bij werk uit kleine stukjes; lange blokken bij werk waarbij je het hele plaatje moet opbouwen voordat je iets toevoegt. Het eigen veld neemt elk getal aan.
Dat kan, en voor één blok is het hetzelfde. Twee verschillen: de telefoon is juist het ding dat je niet wilt oppakken, en deze pagina telt de blokken die je vandaag afmaakt en kan tegelijk een achtergrondgeluid afspelen, zonder tweede app.
Een korte piep die de browser zelf maakt, geen audiobestand: hij start meteen en blijft ook met een koptelefoon onopvallend. In sommige browsers is geluid pas toegestaan nadat je met de pagina hebt gewerkt, en op Start drukken is genoeg om het te ontgrendelen.
Ja, via het menu hierboven: dezelfde geluiden als op de pagina met studiegeluiden: regen, onweer, koffiebar, golven, wind, open haard, bos, plus witte en bruine ruis. Ze lopen in een lus en hebben een eigen volume, los van het signaal aan het eind van de sessie.
Hapert de timer, of mist er een functie? Schrijf het hier: ik lees alles.
Als je geen e-mailadres achterlaat, blijft het bericht anoniem.