Pagina 47, niet alleen. Je hebt niemand nodig die je scriptie leest, en niemand die je in de gaten houdt: je hebt iemand nodig die de zijne schrijft terwijl jij de jouwe schrijft.
Wie een scriptie schrijft, werkt maandenlang zonder dat iemand vraagt hoe ver je bent, afgezien van een begeleider af en toe. Er zijn geen tussentijdse inleveringen, geen leidinggevende, geen overleg: alleen een document dat langzaam groeit en een datum in de verte.
Een coworksessie verandert niets aan de scriptie. Ze verandert één ding: op dat uur is er een ander die de zijne schrijft, in een videogesprek, en de tijd begint en eindigt ook voor die persoon.
Twee minuten aan het begin om te zeggen wat je gaat doen, de rest stilte, twee minuten aan het eind om te zeggen hoe het ging. Niemand leest wat je schrijft: je ziet het beeld, niet het scherm.
De som die je een keer per maand in je hoofd maakt en elke week opnieuw zou moeten maken: wat er nog te doen is, gedeeld door de resterende dagen. In pagina's of in woorden, hoe je ook telt.
Nee: je ziet alleen het beeld, niet het scherm. Ieder schrijft voor zich.
Nee, je hoeft niets uit te leggen: aan het begin zeg je allebei in één zin wat je gaat doen, daarna werk je in stilte.
Ja, de tijden lopen elk kwartier, elke dag: je kunt zo vaak als je wilt terugkomen op dezelfde afspraak.