Zamanın az değil. Çıkıveren yirmi beş dakikayı kullanmanın bir yolu eksik. Pencere haber vermeden açılıyor: uyudular, dışarı çıktılar, anneanne geldi. Önceden rezerve edilmiş bir saati beklemeden, bir sonraki boş seansa hemen katılabilirsin.
Küçük çocuğu olanlar uzun bloklarla çalışmaz: boşluklarda çalışır, bir uyku ile bir gezme arasındaki on ya da otuz dakikada. Sorun boşlukların az olması değil: çoğu zaman onlarla ne yapacağına karar verirken geçip gitmeleri.
Yirmi beş dakikalık bir seans o pencereye artmadan sığar. Hafta sonundaki toplam da artık hafızadan gelmiyor: kayıttan geliyor.
Her zaman tam o anda değil: henüz kimse yoksa ilk 5 dakika sen çalışırken biz birini arıyoruz. Kimse gelmezse seçim senin: sanal arkadaşla devam edebilirsin (sonuna kadar kalırsan seans tam sayılır), bir sonraki çeyrek saatte gerçek birini arayabilir ya da çıkabilirsin. Yine de orada zaten birini bulma ihtimali en yüksek seçenek, önceden sabit bir saat rezerve etmek.
Evet, seanstan istediğin an çıkabilirsin: o ana kadar çalıştığın dakikalar kayıtta senin kalır.
Hayır: gün boyu her çeyrek saatte bir seans var ve birkaç dakika önce bile katılabilirsin.