Je hebt geen tijdgebrek. Je mist een manier om de vijfentwintig minuten te gebruiken die opduiken. Het venster gaat zonder waarschuwing open: ze slapen, ze zijn naar buiten, oma is er. Je kunt meteen in de eerstvolgende vrije sessie stappen, zonder te wachten op een vooraf geboekte tijd.
Mensen met jonge kinderen werken niet in lange blokken: ze werken in de gaten, tien of dertig minuten tussen een dutje en een uitstapje. Het probleem is niet dat er weinig gaten zijn: het is dat ze vaak voorbijgaan terwijl je nog bedenkt wat je ermee doet.
Een sessie van vijfentwintig minuten past in dat venster zonder iets over te laten. En het totaal aan het eind van de week komt niet meer uit je geheugen: het komt uit het logboek.
Niet altijd op dat exacte moment: is er nog niemand, dan zoeken we de eerste 5 minuten iemand terwijl jij werkt. Komt er niemand, dan kies je: doorgaan met een virtueel maatje, en als je tot het einde blijft telt de sessie volledig mee, een persoon zoeken in het volgende kwartier, of weggaan. Vooraf een vaste tijd boeken blijft de optie waarbij de kans het grootst is dat er al iemand klaarzit.
Ja, je kunt de sessie op elk moment verlaten: de minuten die je al werkte blijven van jou in je logboek.
Nee: er is elk kwartier een sessie, de hele dag, en je kunt zelfs een paar minuten van tevoren al meedoen.