Herkes sana bir rutin kurmanı söylüyor. Burada randevu zaten var. 09:30'da yirmi beş dakikalık bir seans rezerve edebilirsin: seni aynı saati rezerve eden kişiyle eşleştiriyoruz. Sen başvurularını gönderiyorsun. Yarın 09:30'da yine orada.
İş ararken dünyanın bütün zamanı sende ama hiçbir düzen yok: mesai yok, iş arkadaşı yok, bugün bilgisayarını açmadığını fark eden kimse yok. Her iş arama rehberi aynı şeyi söylüyor: “kendine bir rutin kur, günde birkaç saat, başvurularının kaydını tut”. Burada randevu, sen kurmak zorunda kalmadan önce zaten takviminde.
Yirmi beş ya da elli dakikalık bir seans rezerve ediyorsun ve başka biri aynı saati rezerve ederse, tam o saatte görüntülü görüşmedesiniz, herkes kendi işinde: ne yapacağını söylüyorsun, sessizce çalışıyorsun, sonra birbirinize nasıl geçtiğini anlatıyorsunuz.
Hayır. Herkes kendi başvurularıyla uğraşıyor: seans paylaşılan bir zaman, bir mülakat ya da nasıl iş aranacağına dair bir tavsiye değil. Başta ne yapacağını tek cümleyle söylüyorsun, sonra herkes sessizce çalışıyor.
Seans yine de başlıyor: ilk 5 dakika sen çalışırken biz birini arıyoruz. Kimse gelmezse seçim senin: sanal arkadaşla devam edebilirsin (sonuna kadar kalırsan seans tam sayılır), bir sonraki çeyrek saatte gerçek birini arayabilir ya da çıkabilirsin.
Hayır, ücretsiz, kredi kartı yok.